Ιταλία: χώρα με περιορισμένη κυριαρχία, προκεχωρημένο φυλάκιο ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας

Στις 23 Απριλίου 1949, η Ιταλική κυβέρνηση, υπό τον έλεγχο των Χριστιανοδημοκρατών και άλλων αντικομμουνιστικών δυνάμεων, υπέγραψε το Βορειο-Ατλαντικό Σύμφωνο. Από τότε και μέχρι σήμερα, η ιταλική εθνική επικράτεια έχει μετατραπεί απ’ τις ΗΠΑ σ’ ένα «ολοκληρωμένο σύστημα» από περισσότερες από 100 αεροπορικές βάσεις και βάσεις λογιστικής υποστήριξης για στρατεύματα ξηράς: Αβιάνο, Γκέντι, Βιντσέτζα, Καμπ Ντάρμπι, Κάμπ Έντερλ, Γκαέτα, Μπρίντισι, Σινιονέλα, Κάπο Τελάδα και άλλες. Σε μερικές βάσεις είναι αποθηκευμένα πυρηνικά όπλα. Στη Νάπολη βρίσκεται το Γενικό Στρατηγείο της Νότιας Πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Έτσι, το ιταλικό έδαφος, έχει καταστεί – στην περιοχή της Μεσογείου – σε προνομιακή θέση εκκίνησης των επιθετικών επιχειρήσεων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, με σημασία και για άλλους ευρωπαϊκούς ιμπεριαλισμούς (συμπεριλαμβανομένου και του ιταλικού), και που στοχεύει διάφορους λαούς και χώρες, και πρώτα απ’ όλα, της Μέσης Ανατολής. Τούτο αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 11 του Ιταλικού Συντάγματος.

Στη Νάπολη και τη Βιντσέτζα σχεδιάζεται τώρα η εγκατάσταση της Africom, της νέας διοίκησης που θα είναι επιφορτισμένη με το στρατιωτικό έλεγχο της αφρικανικής ηπείρου, γεγονός το οποίο θα αναβαθμίσει την Ιταλία σ’ ένα πραγματικά προκεχωρημένο φυλάκιο για τις νέες επιθετικές επεμβάσεις και επιθέσεις στην Αφρική, την Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο.

Η ιταλική συμμετοχή στο ΝΑΤΟ έχει σοβαρές συνέπειες στην εσωτερική πολιτική ζωή.

Η παρουσία της CIA, διαμορφώνει την πολιτική των ιταλικών κυβερνήσεων από το καιρό της απόβασης των αγγλο-αμερικανικών στρατευμάτων στην Σικελία το 1943 με τη βοήθεια της Μαφίας. Υπάρχουν επιπρόσθετα «μυστικά πρωτόκολλα» της ΝΑΤΟϊκής συνθήκης που ποτέ δεν αποκαλύφθηκαν στον ιταλικό λαό. Τούτο υπογραμμίζει την κατάσταση «περιορισμένης κυριαρχίας» της χώρας μας και την βαθιά ξενική ανάμειξη στις εσωτερικές της υποθέσεις.

Είναι πολύ καλά γνωστός ο ρόλος που έπαιξαν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, σε συνεργασία με τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες, στις σφαγές και τα εγκληματικά έκτροπα στα χρόνια της «στρατηγικής της έντασης». Μια στρατηγική με στόχο την αποσταθεροποίηση της πολιτικής κατάστασης, την ανακοπή της επίθεσης της εργατικής τάξης και του κομμουνιστικού κινήματος και την εξασφάλιση της συμμετοχής στο σύστημα υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ.

Από οικονομικής άποψης, οι στρατιωτικές και οι πολιτικές υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί με το ΝΑΤΟ, έχουν οδηγήσει σε μια συνεχή αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, εις βάρος των δημοσίων δαπανών για την παιδεία, υγεία και άλλους κοινωνικούς σκοπούς.

Η αντίθεση προς το ΝΑΤΟ, υπήρξε πάντα έντονη στην Ιταλία. Στην δεκαετία του ’50, πολλές αντι-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Κίνημα των Παρτιζάνων της Ειρήνης που αποσκοπούσε στην απαγόρευση των ατομικών όπλων. Πολλές ήταν οι εκδηλώσεις πάλης του αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος και του κινήματος ειρήνης μπροστά απ’ τις αμερικάνικες και ΝΑΤΟϊκές βάσεις στη δεκαετία του ’60. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν, κατά την δεκαετία του ’80, η μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση εναντίον της εγκατάστασης αμερικανικών πυραύλων στο Κορμίζο, στη Σικελία. Στη δεκαετία του ’90, αναπτύχθηκε η πάλη εναντίον της επίθεσης στην πρώην Γιουγκοσλαβία που εξαπολύθηκε από τη χώρα μας την εποχή διακυβέρνησης των σοσιαλδημοκρατών.

Τα τελευταία χρόνια, έχει σημειωθεί σημαντική κινητοποίηση πολιτικών, συνδικαλιστικών και κοινωνικών οργανώσεων υπέρ της απόσυρσης των στρατευμάτων απ’ το Ιράκ και το Αφγανιστάν και ενάντια στην επέκταση των αμερικανικών βάσεων στη Βιντσέτζα και στη Σινιονέλα, την εγκατάσταση του μεσογειακού συστήματος ραντάρ στο Νισέμι της Σικελίας, την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και τη κατασκευή της «αντιπυραυλικής ασπίδας». Στον αντίποδα βρίσκεται η αντιδραστική κυβέρνηση Μπερλουσκόνι η οποία υποστηρίζει όλα τα παραπάνω σχέδια.

Απόσυρση απ’ τις πολεμοκάπηλες και ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, το κλείσιμο των αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών βάσεων στην Ιταλία και σ’ όλο τον κόσμο, η δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών, ενάντια στο πόλεμο της ιμπεριαλιστικής ληστείας, η ελευθερία και η ανεξαρτησία των λαών, όλοι αυτοί είναι οι στόχοι για τους οποίους οι κομμουνιστές θα αγωνιστούν μαζί με όλες τις επαναστατικές και αντιπεριαλιστικές δυνάμεις.

Κομμουνιστική Πλατφόρμα

http://www.geocities.com/scintilla_mail/